O dekretach Trybunalskich W. X. Lit.
- Lubo tak wielą konstytucyi powaga Sądow Trybunalskich iest obostrzona, ale że coraz dekreta in disquisitionem przychodzą, reassumuiąc o tym wszystkie dawne prawa, wariuemy, aby iuż odtąd dekreta Trybunalskie z oczywistey kontrowersyi ferowane, ile przysięgą zawarte, w sprawach Sądowi Trybunalskiemu należących, ktore vim legis non sapiunt, y ktore nie są de novo emergenti, dekretami Seymowemi, Zadwornemi, y żadnym sposobem poruszone bydź nie maią, y mandaty na zniesienie onych wydane nie będą. A to się ma rozumieć o przyszłych dekretach, a żeby swym porządkiem Trybunalskie odprawowały się sądy, postanawiamy authoritate praesentis Conventus, aby post publicationem praesentis constitutionis zaraz po Relacyinych Seymikach Deputat z każdego Woiewodztwa, y Powiatu, przy Marszałku tam siedział, y dekreta, y wszystkie tamże w Izbie pospołu z Marszałkiem podpisał sprawy, aby z registru, nie przeskakując, przywoływano, pilnował. Deputaci także ad instar Koronnych, aby przy przysiędze super non revelationem secretorum iudicij, przysięgali in futurum. A że Pisarz Trybunalski sam dekretow nie pisze iako w Koronie, tedy abo żeby sam ie pisał, abo dwu tylko przysięgłych Podpiskow, ktorzyby także ex nunc, de non revelandis tylko secretis, przysięgali w Kole Trybunalskim, przy sobie miał; a ci ad mandum dekreta przepisawszy, nie w konfuz yi, ale zaraz po sentencyach czytać, y do podpisu Marszałkowskiego, y Deputata, ktorego się Woiewodztwo sądzi, dawać powinni będą. A że wielkie uciążenie obywatele W. X. Lit. ponoszą, iż Trybunał w sprawach contraventionum dekretowi, winę sto kop sobie przywłaszcza, tedy tę winę, wszystkie sto kop cænue znosimy, aby iey sobie Trybunał nie przywłaszczał, ullo titulo, etiam donationis, wariuemy. A ieśliby się tey konstytucyi, lub przez stronę, lub przez Trybunał, kontrawencya stała, tedy judicata maią nullitati subiacere, ale gdziekolwiek kontrawencya dekretowi Trybunalskiemu uznana, y wina sta kop, tedy nie Trybunałowi, ale stronie zupełnie należ…